KILIÇLAR

Eski adı “Çelençler” olan yerleşme, Kazan ilçe merkezinin doğusunda, Karyağdı Dağı ile Mire Dağı arasındaki yüksek platonun batısındaki yüksek düzlüklerin yamacında ve 1200 metre rakımdadır. İlçe merkezine uzaklığı 12 km olup, Güvenç, Alpagut, Ahi ve Çubuk ilçesine bağlı Güzelyurt ile Keçiören ilçesine bağlı Çalseki köyleri ile komşudur.

Kılıçlar köyü güneyinde orman bakiyesi bulunmaktadır. Kahverengi toprak yapısı III. ncü ve VI.ncı sınıftır. Arazisinin büyük bölümü fundalık ve mera olup, orman köyü statüsündedir. “Çelenk” mücevher veya herhangi bir madenden yapılıp başa takılan sorguç anlamına gelmektedir.

1530 yılında Murtazaabad kazasına bağlı olan Çelençler köyünün yıllık vergi hasılatı “Tımârhâ-yi Zu’amâ ve Merdân”a ait olup, 15 hane, 9 mücerred (bekar erkek), 1 imam, 1 muhassıl, yaklaşık 86 nüfuslu ve yıllık hasılatı 1.772 akçedir.

1845 yılında Murtazaabad kazasına bağlı Kılışlar Köyü 9 hanedir. Bu yıllarda köyün varlıklı kişisi Kocabaş oğlu Yusuf’tur. Köyün geçim kaynagı tarım ve hayvancılıktır. 1845 yılında köyde bulunan hane reislerinin isimleri ve meslekleri şöyledir: Kocabaş oğlu Yusuf (çiftçi), Hızır oğlu Hüseyin ve İbrahim (çiftçi), Kuru oğlu Mehmed (çiftçi), Kapusuz oğlu Ali (hizmetkar), Çoban Hüseyin oğlu Hasan (asker), Çoban Ali oğlu Mehmed (ırgad), Çevrik oğlu Mehmed (çiftçi) ve Hacı oğlu Halil (çiftçi).

Cumhuriyet döneminde Ankara-Merkez kazası Merkez nahiyesine bağlanan köy, daha sonra Çubuk kazası Sirkeli nahiyesine bağlanır. 1993 yılında Kazan’a bağlandıktan sonraki ilk nüfus sayımı olan 1997 yılındaki sayımda nüfusu 124’dür. 2007 yılı adrese dayalı nüfus sayımına göre nüfusu 144 kişidir. Ankara Büyükşehir Belediye Meclisi kararı ile mücavir alan içerisine alınmış olup, orman köyü statüsü muhafaza edilmiştir.

Köy içinde “Kılıç Dede” mezarı bulunmaktadır. Köyün ilk kurucusu olduğu rivayet edilir. Yağmur duasına çıkarken ve asker uğurlanırken Kılıç Dede’nin mezarında dua edilir. Ayrıca “Sarıklı Dede” mezarı vardır. Cami yakınında kitabeli bir çeşme bulunmaktadır. Kitabede “Koca İsmail Ağa’nın hayratıdır. Ruhi içün Fatiha. Sene ….” ibaresi yazılıdır. “Sürsefa Çam Koruluğu” mesire yeri, Demircipınarı ve Kuruçeşme önemli mekanlarıdır. Geçim kaynağı tarım ve hayvancılıktır. Köyde halen 1500 koyun ve besiciliğe yönelik olarak da 225 adet büyükbaş hayvan bulunuyor. Yetiştirilen ürünler buğday, arpa, fiğ, yulaf, nohut, kabak ve kavun. Yerleşmede yeni üzüm bağları düzenlenmektedir. Bağ ve bahçelerde meşhur Ankara armudu ile ceviz de yetiştirilmektedir. Günümüzde köyde bulunan sülale isimleri: Kocabaşoğulları (Kocabaş), Elifoğulları (Yılmaz), Sabanoğulları (Saban), İpekoğulları (Polat), Paşagiller (Bayın), Kurular (Demiray-Sevinç), Hıdıroğulları (Hıdır), Giritliler (Demiral), Kıldırlar (Damar) ve Muhacirler (Özdemir).